1- قوانين طبيعى وعلل مادّى، هرگز قدرت خدا را محدود نمىکند. «هُوَ عَلَيَّ هَيِّنٌ»
2- تفکّر در خلقت و پديدهها، هر شک و ترديدى در قدرت خدا را برطرف مىکند. خَلَقْتُکَ ... وَ لَمْ تَکُ شَيْئاً
3- انبيا در فکر رسيدن به مراحل بالاترى از يقين بودند. ابراهيم از خدا نشانه مىخواهد که «لِيَطْمَئِنَّ قَلْبِي» «3» زکريّا نيز از خداوند نشانهاى خاص درخواست مىکند. «اجْعَلْ لِي آيَةً»
4- تمام حرکات ما با ارادهى الهى است، اگر او نخواهد با سلامتى کامل هم قدرت سخن نداريم. «أَلَّا تُکَلِّمَ النَّاسَ»
«1». تفسير الميزان.
«2». تفسير الميزان.
«3». بقره، 260.
تفسير نور(10جلدى)، ج5، ص: 249