اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
فَخَرَج‌َ عَلي قَومِه‌ِ مِن‌َ المِحراب‌ِ فَأَوحي إِلَيهِم أَن سَبِّحُوا بُکرَةً وَ عَشِيًّا «11»
پس بيرون رفت زکريّا از محراب عبادتش بسوي قومش و بنحو اشاره بآنها وحي نمود و بآنها رسانيد اينکه تسبيح پروردگار کنيد هر صبح و شام فَخَرَج‌َ عَلي قَومِه‌ِ بزرگترين تکليف انبياء هدايت و ارشاد و موعظه و تبليغ است پس زکريا آمد براي موعظه قوم من المحراب پس از اداء تکاليف شخصيه از نماز و اذکار و دعاء و عبادت که در محراب بجا ميآورد از محراب خارج شد بر قوم خود و نتوانست تلفّظ و تکلّم کند با قوم فَأَوحي إِلَيهِم اقسام وحي را قبلا متذکر شديم و در اينجا بالقاء بقلب است باشاره بيد و سر بر آنها اعلام و ابلاغ کرد أَن سَبِّحُوا بُکرَةً وَ عَشِيًّا و مراد از تسبيح بمعناي اعم است شامل نماز و دعاء و ذکر ميشود از تهليل و تحميد و تکبير و تسبيح و ساير اذکار ميشود و مراد از بکرة اول صبح است و مراد از عشي‌ّ اوّل شب است.