اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
يا يَحيي خُذِ الکِتاب‌َ بِقُوَّةٍ وَ آتَيناه‌ُ الحُکم‌َ صَبِيًّا «12»
خطاب بيحيي پس از ولادتش در حال صباوت که بگير کتاب را بتمام قوّة داديم او را نبوّت در حال صباوت سه نفر از انبياء در حال صباوت بمقام نبوّت نائل شدند سليمان در سن‌ّ هفت سالگي يحيي در سن سه سالگي عيسي در گهواره در اوان ولادت و سه نفر از ائمه بمقام امامت نائل شدند حضرت جواد در سن هفت سالگي و حضرت هادي نه ساله و حضرت بقية اللّه چهار ساله، زيرا مقام نبوّت و امامت افاضه حق است، بلکه انبياء و ائمه اطهار در همان عالم نورانيت افاضه جميع کمالات و علوم بآنها شده و از اينکه جهت در ارحام امّهات و در گهواره و حين ولادت تکلّم ميکردند و حل‌ّ مشکلات ميفرمودند و اخبار در اينکه باب بسيار داريم حتي صدّيقه طاهره با اينکه نه نبي‌ّ بود و نه امام داراي اينکه مقام بود يا يَحيي خُذِ الکِتاب‌َ تقدير اينکه يحيي متولّد شد و بسن‌ّ سه سالگي رسيد خطاب شد باو يا يَحيي خُذِ الکِتاب‌َ کتاب تورية بود چون تا زمان عيسي شريعت موسوي بود و انبياء مکلّف بآن شريعت بودند
جلد 12 - صفحه 424
و مراد از اخذ عمل بآن کتاب و تلاوت است (بِقُوَّةٍ) با تمام استعداد و جديت و همت وَ آتَيناه‌ُ الحُکم‌َ حکم نبوت است که داراي مقام نبوت شد و لو مأمور بابلاغ و رسالت نبود (صَبِيًّا) صباوت قبل البلوغ است و اينکه سه ساله بود که باين مقام نائل شد و مکلف باين تکاليف شد (اشکال) در مورد يحيي و عيسي که در طفوليت بمقام نبوت و رسالت نائل شدند آيا حجة بر زکريّا بودند يا زکريّا بر آنها حجت بود.
(جواب) در يک عصر بسا انبياء بسيار بودند و تمام مکلف بتکاليف اولوا العزم بودند و حجة بودند بر قومي که مبعوث بر آنها شدند و مخصوصا در اينکه مورد حديث مفصّلي دارد از حضرت باقر عليه السّلام که عيسي در مهد مقام نبوت داشت و در آن وقت حضرت زکريا حجة بر خلق بود و پس از زکريّا يحيي حجة بر خلق شد و چون عيسي بسن هفت سالگي رسيد مبعوث برسالت شد و ناسخ شريعت موسي و حجة بر تمام خلق شد تا آخر حديث و خلاصه آنکه زکريّا حجة بود تا موقعي که او را بقتل رسانيدند پس از او يحيي در سن سه سالگي بمقام رسالت نائل شد و دو سال حجة بر خلق بود و چون عيسي بسن هفت سالگي رسيد حجت بر خلق و حجة بر يحيي شد.