تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ بَرًّا بِوالِدَيْهِ وَ لَمْ يَکُنْ جَبَّاراً عَصِيًّا «14»
صفت ششم: وَ بَرًّا بِوالِدَيْهِ: و بود نيکوکار بر پدر و مادر خود و فرمان بردار و طالب مرضات ايشان و مشفق و مهربان و خدمتگزار نسبت به ايشان.
صفت هفتم: وَ لَمْ يَکُنْ جَبَّاراً: و نبود سرکش، يعنى عاق والدين و متکبر و متطاول بر ساير بندگان.
صفت هشتم: عَصِيًّا: و نبود او نافرمان مر پروردگار خود را و ترک کننده اوامر او.