1- مناظرات ابراهيم با عمويش قابل يادآورى و بزرگداشت است. «إِذْ قالَ»
2- در نهى از منکر، از نزديکان خود شروع مى‌کنيم. «يا أَبَتِ»
«1». تفسير الميزان.
«2». بحار، ج 16، ص 95.
جلد 5 - صفحه 272
3- نهى از منکر مرز سنّى ندارد. (پسر مى‌تواند بزرگ خانواده را نهى کند، امّا بايد احترام آنان را حفظ کند.) «يا أَبَتِ»
4- هميشه کمال افراد به سن آنها بستگى ندارد؛ گاهى فرزند خانه از بزرگ‌ترها بهتر مى‌فهمد. «يا أَبَتِ»
5- ارشاد وتبليغ نبايد هميشه عمومى باشد، بلکه گاهى بايد به خود فرد گفته شود. «يا أَبَتِ»
6- در نهى از منکر، با ايجاد سؤال، وجدان افراد را به قضاوت گيريم. «لِمَ تَعْبُدُ»
7- در نهى از منکر، از منکرهاى اعتقادى شروع کنيم. (متأسفانه ما بيشتر سرگرم منکرهاى اخلاقى و اجتماعى هستيم) «لِمَ تَعْبُدُ»
8- راه حقّ را فداى عواطف نکنيم. «لِأَبِيهِ .. لِمَ تَعْبُدُ» خويشاوندى نبايد مانع نهى از منکر شود.
9- بت‌پرستى، از فرشته پرستى، انسان پرستى و گاوپرستى بدتر است، زيرا در آنها بينايى و شنوايى و شعور هست، ولى در بت نيست. ما لا يَسْمَعُ ...