1- در دعوت و تبليغ، با استفاده از عواطف، زمينهى پذيرش را فراهم کنيم. (در اين آيات، چهار مرتبه «يا أَبَتِ»* آمده است)
2- انبيا دلسوز مردمند. «إِنِّي أَخافُ»
3- انسان به جايى مىرسد که سرچشمهى رحمت را به غضب وامىدارد و خداى
جلد 5 - صفحه 274
رحمان را خشمگين مىکند. «عَذابٌ مِنَ الرَّحْمنِ»
4- اگر بستگان پيامبر نيز منحرف باشند، به عذاب الهى مبتلا مىشوند. يا أَبَتِ إِنِّي أَخافُ ... عَذابٌ
5- کسى که در راه مستقيم قرار نگيرد، در ولايت شيطان قرار مىگيرد. أَهْدِکَ صِراطاً سَوِيًّا ... فَتَکُونَ لِلشَّيْطانِ وَلِيًّا
6- اگر کسى را دوست داريم، نبايد دشمن او را دوست بداريم. لِلرَّحْمنِ عَصِيًّا ... لِلشَّيْطانِ وَلِيًّا