تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
فَلَمَّا اعْتَزَلَهُمْ وَ ما يَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ وَهَبْنا لَهُ إِسْحاقَ وَ يَعْقُوبَ وَ کُلاًّ جَعَلْنا نَبِيًّا (49)
فَلَمَّا اعْتَزَلَهُمْ: پس آن هنگام که دور شد ابراهيم از بتپرستان و متوجه ناحيه شام شد که ارض مقدسه است و بگذاشت ايشان را. وَ ما يَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ: و آنچه مىپرستيدند به غير از خدا. وَهَبْنا لَهُ إِسْحاقَ وَ يَعْقُوبَ: بخشيديم مر او را از ساره خاتون فرزندى اسحق نام، و نبيرهاى از اسحق که يعقوب نام داشت بدل کسانى که از آنها مفارقت نمود از کفار و بتپرستان، تا به ايشان انس گيرد. وَ کُلًّا جَعَلْنا نَبِيًّا: و همه ايشان را قرار داديم پيغمبر و برگزيده با تقرب و رفعت. تخصيص اسحق و يعقوب به ذکر، به جهت آنست که ايشان شجره انبياء بودند.