1- ياد بزرگان، آثار تربيتى و الگويى دارد. وَ اذْکُرْ ...
«1». حجر، 40.
«2». طه، 13.
«3». طه، 41.
«4». تفسير الميزان و نورالثقلين.
جلد 5 - صفحه 281
آشنايى با تاريخ انبيا و مجاهدتهاى آنان، سنّتهاى الهى و امدادهاى غيبى، زمينهى کسب تجربهها وعبرتها و عامل دلگرمى است. (خصوصاً تاريخ پرماجراى موسى که صدها آيه را به خود اختصاص داده است) «وَ اذْکُرْ»
2- ارزشهاى معنوى ملاک بزرگداشت است. وَ اذْکُرْ ... إِنَّهُ کانَ مُخْلَصاً
3- خلوص، زمينهى دستيابى به رتبههاى معنوى است. مُخْلَصاً ... رَسُولًا نَبِيًّا
4- انبيا معصومند و شيطان در آنان نفوذى ندارد. «مُخْلَصاً»
5- خداوند، افرادى را براى اتمام رسالت خالص کرده است. «1» «کانَ مُخْلَصاً»