تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ کانَ يَأْمُرُ أَهْلَهُ بِالصَّلاةِ وَ الزَّکاةِ وَ کانَ عِنْدَ رَبِّهِ مَرْضِيًّا (55)
وَ کانَ يَأْمُرُ أَهْلَهُ بِالصَّلاةِ وَ الزَّکاةِ: و بود اسمعيل که امر مىنمود کسان خود را به نماز که اشرف عبادات بدنيه است، و زکات که اکمل عبادات ماليه است. نزد بعضى مراد نماز شب و صدقه روز مىباشد. وَ کانَ عِنْدَ رَبِّهِ مَرْضِيًّا:
«1» تفسير برهان ج 3 ص 16.
جلد 8 - صفحه 198
و بود نزد پروردگار خود پسنديده به جهت رسوخ و استقامت او در اقوال و افعال. ظاهر آيه دال است بر آنکه تکميل خويشان اهمّ است و آيه «وَ أَنْذِرْ عَشِيرَتَکَ الْأَقْرَبِينَ» «1» مؤيد باشد. نزد بعضى مراد به اهل، همه امت اويند به جهت آنکه پيغمبر پدر امت است.
تنبيه: آيه شريفه اشعار است به آنکه ثبات در ايمان و کوشش در فرمانبردارى حضرت سبحان، مقام مرضى خداوند رحمان خواهد بود؛ زهى سعادت طالبان چنين رتبه شامخ عالى.