تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) وَ اذْکُرْ فِي الْکِتابِ إِدْرِيسَ إِنَّهُ کانَ صِدِّيقاً نَبِيًّا (56) (قصه هفتم: حضرت ادريس) بعد بيان حال ادريس عليه السلام را مى‌فرمايد: وَ اذْکُرْ فِي الْکِتابِ إِدْرِيسَ‌: و ياد کن اى پيغمبر در قرآن، بيان ادريس که پسر نبيره شيث، و جد پدر نوح، و اسم او در تورات اخنوخ است. و به سبب دراست علوم به ادريس ملقب شد، و سى صحيفه به او نازل، و اول کسى که خط نوشت و از علم نجوم و حساب و هيئت سخن گفت و وضع موازين و مکائيل نمود و اسلحه ساخت و طبابت کرد، او بود. در جامع الاصول گويد: ادريس صد سال بعد از آدم عليه السلام متولد شد. از ابن مسعود نقل شده که او الياس پيغمبر است‌ «2». إِنَّهُ کانَ صِدِّيقاً نَبِيًّا: بدرستى که او بود بسيار بسيار راستگو در جميع اقوال با خلق، خبر دهنده از حق و پيغمبر، يا بلند مقام و مقدار. «1» سوره شعراء آيه 214. «2» منهج الصادقين ج 5 ص 434. جلد 8 - صفحه 199