تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) وَ رَفَعْناهُ مَکاناً عَلِيًّا (57) وَ رَفَعْناهُ مَکاناً عَلِيًّا: و برداشتيم و برتر ساختيم او را به مکان بلند که آن شرف نبوت و درجه قرب و منزلت است. يا او را به بهشت رسانيديم، يا به آسمان ششم يا چهارم. از حضرت باقر عليه السلام مروى است: ميان آسمان چهارم و پنجم‌ «1». از حضرت پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله در حديث معراج فرمود: صعود نمودم به آسمان چهارم، مردى را ديدم، از جبرئيل پرسيدم، گفت: ادريس مى‌باشد، بلند گردانيد خداوند او را مکان عالى. پس سلام کردم بر او و سلام نمود بر من و استغفار نمودم براى او و استغفار نمود براى من‌ «2».