پیام‌های تفسیر نور

1- هشدارهاى قيامت را جدّى بگيريم. حشرِ در قيامت قطعى است. «فَوَ رَبِّکَ» 2- خداوند پيامبرش را در برابر کفّارى که معاد را نمى‌پذيرند، دلجويى مى‌دهد. «فَوَ رَبِّکَ لَنَحْشُرَنَّهُمْ» 3- شيطان در کفرورزى انسان، همدوش اوست. «لَنَحْشُرَنَّهُمْ وَ الشَّياطِينَ» (محشور شدن انسان‌ها وشياطين در قيامت در کنار هم، بر اساس هم‌فکرى و هم‌سنخى و همکارى آنان است.) 4- حضور در کنار جهنّم، نوعى ترس و شکنجه و وقوع در آن، کيفر ديگرى است. «لَنُحْضِرَنَّهُمْ حَوْلَ جَهَنَّمَ» 5- در قيامت، منحرفين در بدترين وضعيّت قرار دارند؛ در کنار شيطان‌ها، گرداگرد جهنّم، با حالت دو زانو وذليلانه. «لَنُحْضِرَنَّهُمْ حَوْلَ جَهَنَّمَ جِثِيًّا»