تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) ثُمَّ لَنَنْزِعَنَّ مِنْ کُلِّ شِيعَةٍ أَيُّهُمْ أَشَدُّ عَلَى الرَّحْمنِ عِتِيًّا (69) ثُمَّ لَنَنْزِعَنَّ مِنْ کُلِّ شِيعَةٍ: پس هر آينه جدا گردانيم و بيرون آوريم از هر گروهى که پيروان دينى باشند. أَيُّهُمْ أَشَدُّ: هر کدام از ايشان که سختتر و زيادتر باشد. عَلَى الرَّحْمنِ عِتِيًّا: بر خداوند بخشنده از روى سرکشى، يعنى از هر امتى آن را که ستيزه‌جوتر و نافرمان‌تر بوده باشد جدا کنيم و به جهنم اندازيم. تنبيه: ذکر «اشدّ» تنبيه است بر آنکه حق تعالى بيشتر گناهکاران را قلم عفو بر جرايم اعمال ايشان کشد به فضل و رحمت، اگر قابليت آن را داشته باشند. اگر آيه مخصوص کفار باشد مراد آنست که اول طايفه از آنها که کفر و سرکشى ايشان بيشتر بود جدا سازيم و به جهنم اندازيم، بعد آنها که سرکشى کمتر بود، و باقى به همين ترتيب. يا از هر کيشى اول رؤساى ايشان را به جهنم اندازند به جهت اجتماع ضلالت و اضلال در ايشان و بعد پيروان آنها.