اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ إِن مِنکُم إِلاّ وارِدُها کانَ عَلي رَبِّکَ حَتماً مَقضِيًّا (71)
و نيست احدي از شما مگر اينکه وارد ميشويد جهنم را هست پروردگار تو حتم و شدني که البته اينکه ورود نخورد ندارد، اختلاف زيادي در کلمات مفسرين و اخبار منقوله از نبي اکرم صلّي اللّه عليه و اله در معناي ورود اهل ايمان در جهنم با اينکه که در آيه شريفه دارد.
إِنَّ الَّذِينَ سَبَقَت لَهُم مِنَّا الحُسني أُولئِکَ عَنها مُبعَدُونَ لا يَسمَعُونَ حَسِيسَها
جلد 12 - صفحه 472
انبياء آيه 101 و 102 بعضي گفتند ورود اهل ايمان اشراف بر او است نه دخول در آن بدليل آيه شريفه.
وَ لَمّا وَرَدَ ماءَ مَديَنَ وَجَدَ عَلَيهِ أُمَّةً مِنَ النّاسِ يَسقُونَ وَ وَجَدَ مِن دُونِهِمُ- امرَأَتَينِ تَذُودانِ.
قصص آيه 22 و آيه شريفه. وَ جاءَت سَيّارَةٌ فَأَرسَلُوا وارِدَهُم فَأَدلي دَلوَهُ يوسف آيه 19 با اينکه که مسلّما موسي داخل آب مدين نشد، و رسول سياره داخل جب نشد، بلکه مشرف بر آن شدند لکن اينکه معني باطل است، زيرا منافي با آيه بعد است که فرمود: