تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
کَلاَّ سَنَکْتُبُ ما يَقُولُ وَ نَمُدُّ لَهُ مِنَ الْعَذابِ مَدًّا (79)
کَلَّا سَنَکْتُبُ ما يَقُولُ: نه چنان است که او مى‌گويد و تصور مى‌کند، زود است که بنويسيم و ظاهر گردانيم آنچه مى‌گويد، يعنى ملکين حافظ اعمال را امر فرمائيم که قول او را در نامه عمل او ثبت کنند تا جزا و سزاى گفتار باطل او را به او نشان دهيم و به سبب اقوال کاذبه و اعتقادات فاسده، او را در سلاسل و اغلال به انواع عذاب معذب سازيم. حاصل آنکه زود باشد که انتقام کشيم از او مانند انتقام کسى که جرايم دشمن خود را نويسد و حفظ آن را نمايد به جهت عذاب نمودن او را بر آن. وَ نَمُدُّ لَهُ مِنَ الْعَذابِ مَدًّا: و زود باشد که دراز کنيم براى او مدت از عذاب و عقابى را که مستحق است مدت زمانى، يا عذاب او را زياد سازيم به اين وجه که عذابى فوق عذاب به او رسانيم به جهت کفر و افترا و استهزاى او بر ما. اين دلالت نمايد بر شدت غضب سبحانى بر او.