تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
ما أَنْزَلْنا عَلَيْکَ الْقُرْآنَ لِتَشْقى «2»
شأن نزول: در احتجاج از حضرت امير المؤمنين: قال لقد قام رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله عشر سنين على اطراف اصابعه حتّى تورّمت قد ماه و اصفر وجهه يقوم اللّيل اجمع حتّى عوتب فى ذلک فقال اللّه: «طه ما انزلنا عليک القرآن لتشقى» بل لتسعدّ به. «5» فرمود: هر آينه بتحقيق رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله ده سال بر سر انگشتان ايستاد تا پاهاى مبارکش ورم و رنگ پوستش زرد شد، تمام شب را قيام مى‌نمود تا به زحمت افتاد در آن؛ آيه شريفه نازل شد. طه:
ما أَنْزَلْنا عَلَيْکَ الْقُرْآنَ لِتَشْقى: ما نفرستاديم بر تو قرآن را تا در رنج و زحمت افتى بلکه براى آنکه سعادت يابى به آن.
على بن ابراهيم قمى- از حضرت باقر و صادق عليهما السلام فرمودند:
هرگاه رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله نماز مى‌گزارد، بر انگشتان مى‌ايستاد تا اينکه پاى مبارکش ورم کرد. پس نازل فرمود خداوند تبارک و تعالى طه به لغت
«1» تفسير برهان، ج 3، ص 28.
«2» سوره احزاب، آيه 33.
«3» تفسير برهان، ج 3، ص 29 بنقل از تفسير ثعلبى.
«4» تفسير کبير فخر رازى، چاپ دار الطباعة العامرة، ج 6، ص 2.
«5» تفسير برهان، ج 3، ص 29 بنقل از احتجاج طبرسى.
جلد 8 - صفحه 240
طى: يا محمد، نازل نفرموديم بر تو قرآن را تا خود را به رنج و زحمت اندازى و خواب را از خود بازدارى. «1»