تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
طه «1»
طه: مفسرين را در بيان آن اقوال بسيار است و آنچه احاديث آل عصمت و طهارت در آن وارد شده دو وجه است:
اول- آنکه اسمى است از اسماء پيغمبر خاتم صلّى اللّه عليه و آله. چنانچه در تفسير برهان- از کلبى که حضرت صادق عليه السلام فرمود: اى کلبى، چند اسم براى حضرت محمد صلّى اللّه عليه و آله در قرآن است؟ عرض کردم: دو يا سه اسم. پس فرمود: اى کلبى، براى آن حضرت ده اسم است: محمد، احمد، عبد اللّه، طه، يس، ن، قلم، مدثر، مزمل، ذکر؛ و آيات شريفه هر يک را بيان، و فرمود: مائيم اهل ذکر، سؤال کن اى کلبى از هر چه خواهى. پس کلبى گفت: قسم به خدا فراموش نمودم تمام قرآن را و حفظ ندارم حرفى از آن را تا
«1» سوره جمعه، آيه 5.
جلد 8 - صفحه 239
بپرسم. معنى «طه» را در حديث ديگر، سفيان بن سعيد ثورى از حضرت صادق عليه السلام سؤال کند، حضرت فرمايد: يعنى اى طالب حق و هادى به آن. «1» وجه دوم- در تفسير ثعلبى و تفسير برهان از حضرت صادق: «طه» طهارت اهل بيت. «ه» هدايت ايشان، بعد تلاوت فرمود: «إِنَّما يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْکُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَ يُطَهِّرَکُمْ تَطْهِيراً «2»» «3». فخر رازى اين حديث را در تفسير خود به طريق حکايت از حضرت صادق عليه السلام نقل نموده. «4»