1- وحى الهى براى ايجاد رنج و زحمت نازل نشده است. ما أَنْزَلْنا ... لِتَشْقى
2- در انجام تکاليف دينى، تحمّل مشقّت‌هاى طاقت‌فرسا لازم نيست. ما أَنْزَلْنا ... لِتَشْقى
3- انسان فطرتاً داراى باورهايى است، ولى چون از آنها غافل مى‌شود نياز به تذکّر دارد. «تَذْکِرَةً»
4- تقوى و علم و خشيت با يکديگر ملازمند. «2» «تَذْکِرَةً لِمَنْ يَخْشى»
5- براى رشد مناسب، تنها کمال مربّى و مبلّغ کافى نيست، بايد زمينه‌ى پذيرش نيز فراهم باشد. «لِمَنْ يَخْشى» چنانکه براى برداشت محصول خوب، بذر خوب، زمين مناسب و مراقبت لازم است.
6- احساس مسئوليّت مقدّمه پندپذيرى است. «تَذْکِرَةً لِمَنْ يَخْشى»
7- وظيفه‌ى پيامبر تذکّر است نه اجبار مردم بر پذيرش. «إِلَّا تَذْکِرَةً لِمَنْ يَخْشى»
8- تشريع و تکوين، هر دو از يک منبع هستند و قوانين آنها با يکديگر مطابقت دارد. «تَنْزِيلًا مِمَّنْ خَلَقَ» 9- آفريدگار آسمان‌هاى با عظمت، اگر سخنى بگويد آن سخن، بسيار مهمّ است.
تَنْزِيلًا مِمَّنْ خَلَقَ ... السَّماواتِ الْعُلى ... (کلام الامير امير الکلام)
«1». تفسير صافى.
«2». چنانکه در آيات ديگر مى‌خوانيم: «تذکرة للمتّقين» حاقّه، 48، «انّما يخشى اللّه من عباده العلماء» فاطر، 28.
تفسير نور(10جلدى)، ج5، ص: 322