اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
الرَّحمنُ عَلَي العَرشِ استَوي «5»
آن خداوندي که خلق فرمود زمين و آسمانها را رحمن است بر عرش قرار گرفته بسياري از عامّه که قائل بتجسّم هستند ميگويند خدا روي عرش نشسته و مخلوقات خود را مشاهده ميکند فرداي قيامت هم بر تخت مينشيند و مؤمنين او را ميبينند و کفّار مشاهده نميکنند لکن گذشت که اينکه کفر محض است بلکه معني.
(الرَّحمنُ) رحمت رحمانيه شامل جميع مخلوقات مؤمن و کافر خوب و بد عادل و فاسق مطيع و عاصي ميشود از افاضه حيات و اعطاء رزق و ساير نعم الهيه در دنيا ولي در قيامت مخصوص باهل ايمان است (وَ رَحمَتِي وَسِعَت کُلَّ شَيءٍ فَسَأَکتُبُها لِلَّذِينَ يَتَّقُونَ وَ يُؤتُونَ الزَّکاةَ وَ الَّذِينَ هُم بِآياتِنا يُؤمِنُونَ) اعراف آيه 55.
(عَلَي العَرشِ) عرش عظمت و کبريايي نه عرش جسماني.
(استَوي) استواء قدرت و توانايي و احاطه بجميع چنانچه در السنه متعارف است که فلان بر اريکه سلطنت نشسته فلان بر کرسي حکومت قرار گرفته فلان بر تخت تاج داري تکيه داده و امثال اينکه تعبيرات و از باب تشبيه معقولات بمحسوسات است.
8