اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
فَلَمّا أَتاها نُودِي‌َ يا مُوسي «11»
پس چون آمد نزد نار ندايي شنيد خطاب باو باسم يا موسي حضرت موسي بمجرد آنکه نزديک آتش شد امور غريبه مشاهده کرد.
«1» اينکه ديد اينکه آتش از درخت سبز خرّم مشتعل است نه آتش درخت را مي‌سوزاند و نه درخت آتش را فرو مي‌نشاند چنانچه در جاي ديگر ميفرمايد:
(فَلَمّا أَتاها نُودِي‌َ مِن شاطِئ‌ِ الوادِ الأَيمَن‌ِ فِي البُقعَةِ المُبارَکَةِ مِن‌َ الشَّجَرَةِ).
جلد 13 - صفحه 13
«2» اينکه احدي نيست که اينکه آتش را افروخته باشد.
«3» صدا از درخت بصداي بلند که تعبير به نودي ندا باشد تعبير فرموده.
«4» اينکه موسي را مي‌شناسد و او را باسم ندا ميدهد که ميفرمايد (فَلَمّا أَتاها نُودِي‌َ يا مُوسي).