اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ أَنَا اختَرتُکَ فَاستَمِع لِما يُوحي «13»
و من ترا اختيار کردم و برگزيدم براي رسالت و نبوّت پس خود را مهيا کن براي استماع آنچه وحي ميشود بتو.
(وَ أَنَا اختَرتُکَ) خداوند ميداند کي قابليّت رسالت و نبوت دارد (اللّهُ أَعلَمُ حَيثُ يَجعَلُ رِسالَتَهُ) انعام آيه 124 (إِنَّ اللّهَ اصطَفي آدَمَ وَ نُوحاً وَ آلَ إِبراهِيمَ وَ آلَ عِمرانَ عَلَي العالَمِينَ) آل عمران آيه 30 (مهندسي که بگل نکهت و بگل جان داد بهر که هر چه سزاوار حکمت است آن داد) و چون حضرت موسي قابليت نبوت و رسالت و اولو العزمي داشت لذا خداوند اختيار فرمود او را براي رسالت بلکه کليميت (وَ کَلَّمَ اللّهُ مُوسي تَکلِيماً) نساء آيه 162 بلکه حين ولادتش بمادرش خبر داد (فَإِذا خِفتِ عَلَيهِ فَأَلقِيهِ فِي اليَمِّ وَ لا تَخافِي وَ لا تَحزَنِي إِنّا رَادُّوهُ إِلَيکِ وَ جاعِلُوهُ مِنَ المُرسَلِينَ) قصص آيه 6.
(فَاستَمِع لِما يُوحي) استماع غير از سماع است سماع شنيدن است استماع تهيّأ براي شنيدن است يعني تمام توجهت بشنيدن کلام حق باشد ساير امور را از قلب خارج کن نبادا توجهت بعيال و اولاد و اهل باشد (لِما يُوحي) وحي اگر القاء بر قلب باشد توجه قلبي لازم دارد چنانچه در حق رسول اکرم ميفرمايد:
(إِنَّهُ لَتَنزِيلُ رَبِّ العالَمِينَ نَزَلَ بِهِ الرُّوحُ الأَمِينُ عَلي قَلبِکَ لِتَکُونَ مِنَ المُنذِرِينَ) شعراء آيه 191 و نيز ميفرمايد در حق جبرئيل عليه السلام (فَإِنَّهُ نَزَّلَهُ عَلي قَلبِکَ بِإِذنِ اللّهِ) بقره آيه 91 و اما اگر بايجاد لفظ و کلام باشد بايد گوش فرا دهد و تمام حواس ظاهره را رها کرد فقط حس سمع باشد (تنبيه) از براي قلب انسان دو باب است يکي باب ملائکه که الهام و وحي است و يکي باب شياطين که اغواء و وسوسه است و اوصياء و معصومين باب شيطان را بسته فقط باب ملک مفتوح است و بسياري باب ملک را بسته ابدا بخيال خيري نيست و باب شياطين باز و بعضي هر دو باز است گاهي ملک و گاهي شيطان.
15