تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
قالَ خُذْها وَ لا تَخَفْ سَنُعِيدُها سِيرَتَهَا الْأُولى «21»
خلاصه موسى ترسيد:
قالَ خُذْها وَ لا تَخَفْ: حق تعالى خطاب فرمود: بگير عصا را و نترس.
سَنُعِيدُها سِيرَتَهَا الْأُولى: زود باشد که باز گردانيم او را به هيئت و حالت نخستين که داشت، يعنى همان عصا گردانيم. مفسرين نقل نموده‌اند که چون اين خطاب رسيد، موسى عليه السلام با کمال اطمينان دليرانه روى به آن مار عظيم نهاده، دست خود را در دهن او نموده و لحيتين او را بگرفت، و لحيتين او همان دو شعبه گشت.
تنبيه: بعضى گفته‌اند: حصول اين خوف، اقوى دليل است بر صدق موسى در نبوت، زيرا ساحر مى‌داند آنچه به آن آورده تمويه و نمود است، پس البته نخواهد ترسيد، لکن موسى عليه السلام که مى‌دانست عصا به اراده الهيه حقيقتا مار گشته و لازمه بشريت هم ترسيدن از گزنده مى‌باشد، لذا ترسيد.