اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
قالا رَبَّنا إِنَّنا نَخاف‌ُ أَن يَفرُطَ عَلَينا أَو أَن يَطغي (45)
گفتند موسي و هارون پروردگار ما محقّقا ما ميترسيم اينکه فرعون پيش دستي کند بر ما و نگذارد ما بر او حجّت را تمام کنيم و حکم بقتل ما دهد يا اينکه
جلد 13 - صفحه 37
بر کفر و ظلم خود زيادتي نمايد.
(قالا رَبَّنا) بعد از اينکه موسي و هارون با هم همدست شدند و مورد خطاب الهي واقع شدند و مأمور بدعوت فرعون شدند که اينکه جملات کاملا استفاده ميشود که هارون هم مقام کليميّت را پيدا کرد و طرف مکالمه با خداوند شد که هر دو اينها در پيش گاه احديّت عرض کردند.
(إِنَّنا نَخاف‌ُ أَن يَفرُطَ عَلَينا) به اينکه نگذارد ما با او تکلّم کنيم چه رسد اقامه حجّت کنيم بر او چنانچه دأب رؤساء و امراء و ظلمه چنين است بمجرّد احتمال مخالفت و لو باحتمال ضعيف ميگيرند ميکشند حبس ميکنند به بينيد بني اميّه و بني عباس با ائمّه اطهار و شيعيان آنها چه کردند با اينکه اينها گوشه گيري و سکوت را اختيار کرده بودند که شرح اينکه قضايا بسيار مفصّل است بلکه در هر عصر و زماني چنين بوده.
(أَو أَن يَطغي) که بر فرض متعرّض ما نشود بر کفر و زندقه و ظلم و تعدّي خود بيفزايد و زياد روي کند چنانچه بسيار مشاهده شد که اهل ضلالت بيش از پيش بر فسق و فجور و کفر و ضلالت خود اضافه ميکنند (وَ نُنَزِّل‌ُ مِن‌َ القُرآن‌ِ ما هُوَ شِفاءٌ وَ رَحمَةٌ لِلمُؤمِنِين‌َ وَ لا يَزِيدُ الظّالِمِين‌َ إِلّا خَساراً) اسراء آيه 84 (وَ إِذا ما أُنزِلَت سُورَةٌ فَمِنهُم مَن يَقُول‌ُ أَيُّکُم زادَته‌ُ هذِه‌ِ إِيماناً فَأَمَّا الَّذِين‌َ آمَنُوا فَزادَتهُم إِيماناً وَ هُم يَستَبشِرُون‌َ وَ أَمَّا الَّذِين‌َ فِي قُلُوبِهِم مَرَض‌ٌ فَزادَتهُم رِجساً إِلَي رِجسِهِم وَ ماتُوا وَ هُم کافِرُون‌َ) توبه آيه 125.