اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
فَأتِياه‌ُ فَقُولا إِنّا رَسُولا رَبِّک‌َ فَأَرسِل مَعَنا بَنِي إِسرائِيل‌َ وَ لا تُعَذِّبهُم قَد جِئناک‌َ بِآيَةٍ مِن رَبِّک‌َ وَ السَّلام‌ُ عَلي مَن‌ِ اتَّبَع‌َ الهُدي (47)
پس برويد شما دو برادر نزد فرعون پس از آن بگوئيد ما دو موسي و هارون دو رسوليم از جانب پروردگار تو خداوند متعال پس بفرست بني اسرائيل را با ما و آنها را در شکنجه و عذاب مينداز بتحقيق ما آمديم نزد تو با دليل و نشانه و آية از طرف پروردگار تو و سلامت و رستگاري و نجات از براي کسي است راه هدايت را متابعت کند.
(فَأتِياه‌ُ فَقُولا) جمله در تقدير است بدلالت کلام يعني پس از امر به اينکه برويد و بگوئيد رفتند و گفتند و رفتن آنها نزد فرعون باين نحو بوده که گفتند قصر فرعون هفت در بند داشت و بر هر در بندي پاسبانها قرار داده بود و چون موسي و هارون آمدند درها باز شد و پاسبانها بخواب رفته بودند تا وارد قصر فرعون شدند و فرعون با اجزاء دولتي و جلساء مجلس نشسته بودند گفت اينها کيانند گفتند ما دو نفر رسوليم از جانب پروردگار تو.
(إِنّا رَسُولا رَبِّک‌َ) آمده‌ايم براي دعوت بتوحيد و ازاله شرک و ايمان بحق و دين مستقيم و اينکه (فَأَرسِل مَعَنا بَنِي إِسرائِيل‌َ) و آنها را از عبوديت خود نجات ده و از اعمال شاقه رها نما.
(وَ لا تُعَذِّبهُم) بکشتن ابناء آنها و کنيزي زنهاي آنها و اگر باور نميکني که ما از جانب پروردگار تو آمده‌ايم ما با دليل و برهان قطعي که معجزه و نشانه است که از جانب او است.
(قَد جِئناک‌َ بِآيَةٍ مِن رَبِّک‌َ) و بشارت ميدهيم بکساني که ايمان آورند و هدايت شوند سلامتي از عذاب الهي و نجات از مهالک.
(وَ السَّلام‌ُ عَلي مَن‌ِ اتَّبَع‌َ الهُدي) اينکه سلام تحيّتي نيست بلکه خبر از نجات
جلد 13 - صفحه 40
از عذاب اخروي و بليّات دنيويست.