تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
إِنَّا قَدْ أُوحِيَ إِلَيْنا أَنَّ الْعَذابَ عَلى مَنْ کَذَّبَ وَ تَوَلَّى (48)
إِنَّا قَدْ أُوحِيَ إِلَيْنا: بدرستى که ما بتحقيق وحى کرده شد به ما، يعنى پروردگار ما حکم فرموده. أَنَّ الْعَذابَ عَلى مَنْ کَذَّبَ وَ تَوَلَّى: بدرستى که عذاب دنيا و آخرت بر کسى است که تکذيب نمايد پيغمبران خدا را و پشت نمايد و اعراض کند از آن، پس کسى که پيروى کند سالم خواهد ماند از
جلد 8 - صفحه 278
عذاب.
نکته: تغيير نظم و تصريح به وعيد و تأکيد در آن؛ به جهت آنست که تهديد، اهميت و عظمت امر را ثابت، و منکر و مخالف را آگاه سازد: بر فرض حاصل نشدن قطع و يقين به اثبات عذاب براى مکذبين با اين همه تأکيدات قرآن مبين لااقل احتمال وقوع آن عقلائى؛ و البته عاقل دفع ضرر محتمل را انديشه نمايد، چنانکه طعامى را که احتمال ضرر آن دهد از ترس جان ترک نمايد، هر چند لذيذ و ميل داشته باشد.