تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
قالَ فَمَنْ رَبُّکُما يا مُوسى (49)
خلاصه موسى و هارون به حکم الهى به دربار فرعون آمدند، بعد از مدتى که ملاقات ميسر شد، گفتند: ما رسولان پروردگار توئيم و تو را به پرستش و ستايش دعوت کنيم:
قالَ فَمَنْ رَبُّکُما يا مُوسى: فرعون گفت پس کيست پروردگار شما اى موسى که مرا به پرستش او مى‌خوانيد.
تنبيه: در خطاب فرعون با موسى و هارون و بعد از آن تخصيص موسى به نداء، آنست که موسى اصل بود در تبليغ رسالت، و هارون وزير و تابع او بود. يا آنکه فرعون مى‌دانست بر زبان موسى عقده باشد، و هارون در کمال فصاحت است، پس خواست او را نزد حضار مجلس شرمسار کند و از حل عقده او خبر نداشت، لذا خطاب به موسى و از او جواب طلبيد، موسى به زبان فصيح و بيان مليح در مقام احتجاج برآمده: