عبارت «سَلَکَ لَکُمْ» را مىتوان دو گونه معنا کرد؛ الف: راهها وجادههايى که خداوند براى عبور انسان در زمين قرار داده است. ب: راههاى کسب درآمد. «1»
حضرت موسى عليه السلام در معرفى خداوند به فرعون فرمود: پروردگار ما کسى است که همه چيز را آفريد و هدايت کرد، و در اين آيات به نمونههايى از هدايت الهى در طبيعت اشاره مىفرمايد؛ زمينى که مهد آسايش انسانهاست، راههاى زمينى که وسيله ارتباط واتصال مناطق به يکديگرند، باران و گياهان گوناگون که قانون زوجيّت را به همراه دارند.
زمانى نعمتهاى خداوند متعال را بهتر مىشناسيم که خلاف آن را فرض نماييم، مثلًا اگر اين زمين، آرام نبود وحرکتش کُند يا تند بود، باران نمىباريد يا زمين آن را جذب نمىکرد، روئيدنىها وچشمهها در آن نبود، و يا ... آيا باز هم «مَهد» به شمار مىرفت؟!