اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
فَتَنازَعُوا أَمرَهُم بَينَهُم وَ أَسَرُّوا النَّجوي (62)
پس سحره ميانه خود مشاوره کردند و هر کدام راي خود را اظهار کردند و پنهان نمودند نجواي خود را.
(به‌‌که‌فَتَنازَعُوا) نزع بمعني اخراج و جدايي شي‌ء است از شي‌ء ديگر چنانچه ميفرمايد (وَ نَزَعنا ما فِي صُدُورِهِم مِن غِل‌ٍّ) اعراف آيه 41 در اوصاف اهل بهشت است که غل‌ّ و پليدي را از قلوب آنها خارج نموديم (وَ نَزَعنا مِن کُل‌ِّ أُمَّةٍ شَهِيداً) انبياء آيه 76 هر قومي را از آن قوم خارج ميکنيم در حق آنها شهادت دهند باعمال آنها (تَنزِع‌ُ النّاس‌َ کَأَنَّهُم أَعجازُ نَخل‌ٍ مُنقَعِرٍ) قمر آيه 20 قوم عاد بباد صرصر از جا کنده شدند با آن قامت طويل مثل نخل خرما که از ريشه کنده شود و بر زمين ساقط گردد و غير اينها از آيات شريفه و در صفات امير المؤمنين است
(الانزع البطين)
که بطن آن مملو از ايمان و علم و کمالات است و از او جدا شده تمام پليديها و صفات رذيله و اعمال سيّئه و در اينجا يعني رأي باطن خود را هر کدام از سحره اظهار کردند.
جلد 13 - صفحه 53
(به‌‌که‌أَمرَهُم بَينَهُم) بين خود سحره در خفاء فرعون و موسي و هارون و قوم فرعون.
(به‌‌که‌وَ أَسَرُّوا النَّجوي) سرّ بيکديگر ميگفتند که اگر ما غالب شديم متابعت فرعون ميکنيم و معلوم ميشود که موسي بر باطل است و اگر او غالب شد معلوم ميشود حق‌ّ است و باو ايمان ميآوريم و نجوي بعضي گفتند که گفتار سحره بنحوي بود که فرعون و فرعونيان نفهمند و مخفي از آن کردند و بعضي گفتند مخفي از موسي و هارون بود ولي نجوي از هر دو قسمت بوده فقط بين خود سحره بوده زيرا اطلاق سرّ و نجوي شامل هر دو قسمت ميشود و نجوي اگر در امر باطل باشد حرام است ميفرمايد (إِنَّمَا النَّجوي مِن‌َ الشَّيطان‌ِ لِيَحزُن‌َ الَّذِين‌َ آمَنُوا الاية) و ميفرمايد (يا أَيُّهَا الَّذِين‌َ آمَنُوا إِذا تَناجَيتُم فَلا تَتَناجَوا بِالإِثم‌ِ وَ العُدوان‌ِ) و اگر در امر حق‌ّ باشد ممدوح است (وَ تَناجَوا بِالبِرِّ وَ التَّقوي) مجادله آيه 10 و 11.