تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) فَأَتْبَعَهُمْ فِرْعَوْنُ بِجُنُودِهِ فَغَشِيَهُمْ مِنَ الْيَمِّ ما غَشِيَهُمْ (78) فَأَتْبَعَهُمْ فِرْعَوْنُ بِجُنُودِهِ‌: پس پيروى کرد بنى اسرائيل را فرعون با لشگرش، يا از پى ايشان درآورد لشگريان خود را، يا از پى ايشان در آورد فرعون نفس خود را با لشگريانش. حاصل آنکه چون حضرت موسى به کنار دريا رسيد، عصا را زد دوازده راه به عدد اسباط هويدا شد. بنى اسرائيل از آنها به سلامت عبور نمودند، فرعون هم با لشگريانش به دنبال آنها وارد شد، چون به ميان دريا رسيدند. فَغَشِيَهُمْ مِنَ الْيَمِّ ما غَشِيَهُمْ‌: پس فرو گرفت ايشان را درياى عميق آنچه فرو گرفت ايشان را. نکته: ابهام کلام جهت تفخيم و تعظيم مسند اليه است، يعنى آنچنان موجى دريافت ايشان را که جز خداى متعال هيچکس به کنه آن نرسيده تا لفظى به ازاء آن وضع و به عبارتى خبر توان داد. خلاصه عاقبت امر اين شد که موسى و سبطيان نجات يافتند و فرعون و قبطيان هلاک گشتند. پس عبرت يابند معتبران به ايشان که اثر حق و حقانيت عاقبت در عالم ظهور يابد و بطلان اهل باطل و اضمحلال آنها در همين دنيا جلد 8 - صفحه 304 مسلم آيد، هر چند به حسب ظاهر در ابتداى امر حق ضعيف و باطل در نهايت قوت باشد. و سير تاريخى احوال گذشتگان ملل عالم اين مطلب را مسلم گرداند، و از جمله آنها داستان غالبيت موسى و مغلوبيت فرعون مى‌باشد.