1- پيامبر نيز در مقابل عملکرد خود مسئول است. ما أَعْجَلَکَ ...
2- رهبر بايد پيشگام باشد تا امّت به دنبال او حرکت کنند. «أُولاءِ عَلى أَثَرِي»
3- موسى عليه السلام عاشق خدا و استماع کلام الهى بود. «عَجِلْتُ إِلَيْکَ»
4- عجله در کار خير و براى کسب رضاى الهى مانعى ندارد. عَجِلْتُ ... لِتَرْضى
5- بالاترين هدف انبيا ومقصد اعلاى آنان، جلب رضايت الهى است. «لِتَرْضى»
6- با حضور رهبر در جامعه، از دشمنان کارى ساخته نيست. منحرفان، از غيبت و نبود رهبر الهى سوءاستفاده مىکنند. «مِنْ بَعْدِکَ»
7- امّتها در غيبت پيشوايان، در معرض آزمون وفتنه هستند. فَتَنَّا ... مِنْ بَعْدِکَ
«1». تفسير صافى.
جلد 5 - صفحه 374
8- نقش هنر وهنرمند غير متعهّد در تخريب باورهاى دينى و انحراف مردم، کمتر از قدرت طاغوت نيست. «أَضَلَّهُمُ السَّامِرِيُّ»
9- ارتداد براى تازه ايمانآوردهها، خطر وتهديدى جدّى است. «أَضَلَّهُمُ السَّامِرِيُّ»
10- اصحاب پيامبر بودن کافى نيست، حسن عاقبت و استوارى دينى لازم است.
«أَضَلَّهُمُ السَّامِرِيُّ» (خداوند بنىاسرائيل را نجات داد و طيّبات را روزى آنان کرد، امّا بد عاقبت شدند.)