تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
خالِدِينَ فِيهِ وَ ساءَ لَهُمْ يَوْمَ الْقِيامَةِ حِمْلاً (101)
«1» سوره زخرف، آيه 44.
جلد 8 - صفحه 324
خالِدِينَ فِيهِ: در حالتى که جاويد باشند در عذاب آن وزر و جزاى آن.
وَ ساءَ لَهُمْ يَوْمَ الْقِيامَةِ حِمْلًا: و بد است براى ايشان روز قيامت اين وزر. يعنى بد است وزر اين ورز کفر و اعراض براى آنها روز قيامت که موجب خلود در عذاب و عقاب است.
تنبيه: آيه شريفه توعيد و تهديد عظيمى است نسبت به معرضين از قرآن مجيد و منکرين فرامين خداوند حميد.
عياشى در ذيل حديثى روايت نموده از حضرت امير المؤمنين عليه السلام فرمود: شنيدم رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله فرمود: جبرئيل نازل شد بر من و گفت: زود باشد در امت تو فتنهاى واقع شود. گفتم: محل خروج از آن فتنه چيست؟ گفت: کتاب خدا، در آنست بيان اخبار پيشينيان شما و اخبار بعد از شما و احکام ميان شما و قرآن است جدا کننده حق از باطل، نيست هزل و بيهوده، هر که پشت کند قرآن را از جبارين پس عمل کند به غير قرآن، در هم شکند او را خداى تعالى، و هر که تمسک کند هدايتى به غير قرآن واگذارد او را خدا به حال خود، قرآن ريسمان محکم الهى است، قرآن ذکر حکيم و صراط مستقيم است، زايل نکند آن را هواها و آرزوهاى متشتّته و مخفى ننمايد آن را زبانها و کهنه نشود به تلاوت «1» (الحديث).
پس علاقهمندان به قرآن را لازم است قدر اين نعمت بزرگ را که مايه سعادت دنيا و آخرت است دانسته، حتى المقدور در عمل به احکام دينيه و دستورات اخلاقيه آن اقدام نموده و در نشر آن کوشش کنند و به تسويلات شياطين انسى و جنى فريفته نگردند.