اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
نَحن‌ُ أَعلَم‌ُ بِما يَقُولُون‌َ إِذ يَقُول‌ُ أَمثَلُهُم طَرِيقَةً إِن لَبِثتُم إِلاّ يَوماً (104)
ما داناتريم بآنچه آنها سرّا با هم ميگويند: که چه مقدار بوده مدت لبث آنها زماني که ميگويند: آن کساني که بهترين آنها بودند در مشي و طريقت که لبث نکرديد مگر يک روز و در جاي ديگر ميفرمايد: (کَأَنَّهُم يَوم‌َ يَرَونَها لَم يَلبَثُوا إِلّا عَشِيَّةً أَو ضُحاها) نازعات آيه 46 انسان پس از مشاهده احوال قيامت چنان وحشت و اضطرابي باو دست ميدهد که بکلي فراموش ميکند عالم دنيا و عالم برزخ را و بنظرش ناچيز ميآيد گاهي ميگويد ده روز گاهي يک روز گاهي نصف روز کانّه در عالم خواب بوده، چنانچه در خبر است
(النّاس نيام فاذا ماتوا انتبهوا)
بلکه عالم برزخ هم بنظر کوتاه ميآيد حضرت عزير پس از صد سال مردن چون زنده شد از او پرسيدند (کَم لَبِثت‌َ قال‌َ لَبِثت‌ُ يَوماً أَو بَعض‌َ يَوم‌ٍ قال‌َ بَل لَبِثت‌َ مِائَةَ عام‌ٍ) بقره آيه 261 لذا خداوند ميفرمايد:
(نحن اعلم بما يقولون)
که مفاد يتخافتون است يعني خداوند داناتر است باسرار آنها عالم السرّ و الخفيّات است سر و علن نزد او مساوي است اينها تصور مي‌کنند که العياذ خدا از اسرار آنها مطلع نيست.
(اذ يقول امثلهم طريقة)
آنکه در ميانه آنها طريقه و مشي او بهتر بوده از حيث عقايد و اخلاق و اعمال و نزديک‌تر بحق بوده از ساير طبقات چون طبقات کفار مختلف است ميفرمايد: (لَتَجِدَن‌َّ أَشَدَّ النّاس‌ِ عَداوَةً لِلَّذِين‌َ آمَنُوا اليَهُودَ وَ الَّذِين‌َ أَشرَکُوا وَ لَتَجِدَن‌َّ أَقرَبَهُم مَوَدَّةً لِلَّذِين‌َ آمَنُوا الَّذِين‌َ قالُوا إِنّا نَصاري) مائده آيه 85.
(إِن لَبِثتُم إِلّا يَوماً) بنظر آنها تمام عمر دنيا و برزخ يک روز بيشتر نمي آيد بالاخص با مقايسه روز قيامت که ميفرمايد: (فِي يَوم‌ٍ کان‌َ مِقدارُه‌ُ خَمسِين‌َ أَلف‌َ سَنَةٍ) معارج آيه 4.
97