تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) فَيَذَرُها قاعاً صَفْصَفاً (106) فَيَذَرُها قاعاً صَفْصَفاً: پس بگذارد اماکن زمين را خالى هموار، يا زمينى مستوى که اثرى از کوه در آن نيست، يا گياهى در آن نباشد.