پیام‌های تفسیر نور

1- مقدّس بودن قانون وحى‌ «أَنْزَلْناهُ»، روشن بودن مقاصد آن‌ «عَرَبِيًّا»، گوناگونى وتنوّع بيانات آن‌ «صَرَّفْنا» و هشداردهندگى آن‌ «مِنَ الْوَعِيدِ» از زمينه‌هاى تقواگرايى و پندپذيرى است. «لَعَلَّهُمْ يَتَّقُونَ أَوْ يُحْدِثُ لَهُمْ ذِکْراً» 2- همه‌ى مردم به وحى نياز دارند، ليکن بعضى از باب اخطار و بعضى از باب تذکّر. «يَتَّقُونَ‌ ذِکْراً» جلد 5 - صفحه 395 3- هشدار بى‌اثر نيست، يا تأثير عميق دارد، «يَتَّقُونَ» ويا حداقل، تذکّر است. «ذِکْراً» يا نتيجه مى‌دهد، «يَتَّقُونَ» و يا اتمام حجّت مى‌کند. «ذِکْراً»