1- آفرينش بى‌هدف و انسان رها نيست، زيرا بيهودگى وبى‌هدفى در شأن خدا نيست. «فَتَعالَى اللَّهُ»
2- ذات مقدّس الهى را از هر فکر و انديشه‌اى برتر و افعال او را از هر امر باطل، پاک ومنزّه بدانيم. «فَتَعالَى اللَّهُ»
3- حکومت حکيمانه، حقيقى، مطلق ومنحصربه‌فرد، از آنِ خداست. «الْمَلِکُ الْحَقُّ»
4- پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله عاشقانه طالب شنيدن و گرفتن وحى بود. «لا تَعْجَلْ بِالْقُرْآنِ»
5- فراگيرى هر چيزى به تناسب خود آدابى دارد. «لا تَعْجَلْ بِالْقُرْآنِ»
«1». کهف، 66.
«2». بقره، 31.
«3». الرحمن، 1- 3.
«4». تفسير نورالثقلين.
جلد 5 - صفحه 397
6- نهى‌ها وعتاب‌هاى قرآن نسبت به پيامبر، نشانه‌ى صداقت پيامبر است وگرنه کسى خود را مورد نهى وعتاب قرار نمى‌دهد. «لا تَعْجَلْ بِالْقُرْآنِ»
7- در بيان قوانين الهى، بايد به شرايط زمانى توجّه کرد. لا تَعْجَلْ ... قَبْلِ أَنْ يُقْضى
8- علم را از عالم حقيقى طلب کنيم. «رَبِّ زِدْنِي عِلْماً»
9- براى علم و دانش نهايتى نيست و فارغ التحصيل معنا ندارد. «زِدْنِي عِلْماً»
10- علم حقيقى، قرآن مجيد است. «لا تَعْجَلْ بِالْقُرْآنِ- وَ قُلْ رَبِّ زِدْنِي عِلْماً»
11- اگر کسى را از چيزى نهى مى‌کنيم، در مقابل، راه صحيح و حقّ را هم به او نشان دهيم. «لا تَعْجَلْ- قُلْ رَبِّ زِدْنِي عِلْماً»
12- افزون طلبى در کمالات ارزش است. «رَبِّ زِدْنِي عِلْماً»
13- علم، وسيله‌ى رشد انسان‌هاست. «رَبِّ زِدْنِي عِلْماً»
14- علمى داراى ارزش و اعتبار است که همراه با فراگيرى آن، ظرفيّت انسان نيز زياد شود و رشد کند. «زِدْنِي عِلْماً»، نه، «زد علمى»
15- اگر چه خداوند مى‌تواند بدون دعا هم لطف کند، ولى از پيامبرش مى‌خواهد که دعا نمايد. «قُلْ رَبِّ زِدْنِي عِلْماً»
16- در دعا از کلمه ربّ و ربوبيّت خدا استمداد کنيم. «رَبِّ زِدْنِي عِلْماً»
17- جز خداوند، علم همه حتّى علم پيامبر محدود است. «رَبِّ زِدْنِي عِلْماً»