پیام‌های تفسیر نور

1- خداوند، بشر را به حال خود رها نکرده است. «عَهِدْنا إِلى‌ آدَمَ» 2- انسان موجودى است که به طور طبيعى در معرض خطر افراط وتفريط قرار دارد، مگر آنکه خداوند انسان را حفظ نمايد. «لا تَعْجَلْ‌- فَنَسِيَ» 3- عزم بر انجام تکاليف الهى، لازم است. «لَمْ نَجِدْ لَهُ عَزْماً» 4- از عوامل مهم انحراف انسان، يکى غفلت از کرامت و مقام انسانيّت و ديگرى غفلت از دشمن درونى و بيرونى است که قرآن بارها بر آن هشدار داده است. «وَ إِذْ قُلْنا» 5- سجده فرشتگان بر آدم، به دستور خداوند بر کرامت‌هاى والاى آدم ونشانه‌ى برترى او بر آنها بود وگرنه ابليس نمى‌گفت: «أَنَا خَيْرٌ مِنْهُ»* «اسْجُدُوا لِآدَمَ» 6- فرشتگان در انجام مأموريت الهى، لحظه‌اى درنگ نمى‌کنند. «فَسَجَدُوا» «1». تفسير کبير فخررازى. «2». کافى، ج 1، ص 412. تفسير نور(10جلدى)، ج‌5، ص: 399