1- انسانها در انتخاب آزادند. «مَنْ أَعْرَضَ»
2- فطرت انسان بر خداپرستى است، انبيا و اديان آسمانى تنها آن را يادآورى مىکنند. «عَنْ ذِکْرِي» «3»
3- دورى از ياد خدا مايه اضطراب، حيرت و حسرت است، هر چند تمکّن مالى بالا باشد. مَنْ أَعْرَضَ ...
4- زندگى آرام و شيرين، فقط در پرتو ياد و ذکر خداست. «مَنْ أَعْرَضَ عَنْ ذِکْرِي»
5- معنويت در زندگى مادّى نيز نقش مهمى دارد. «وَ مَنْ أَعْرَضَ عَنْ ذِکْرِي فَإِنَّ لَهُ مَعِيشَةً ضَنْکاً»
6- کسى که در دنيا چشم جانش را بر روى حقايق بست، در قيامت کور محشور خواهد شد. «مَنْ أَعْرَضَ- يَوْمَ الْقِيامَةِ أَعْمى»
7- بى ايمان، هم در دنيا زندگى مشقّتبار دارد و هم در آخرت از نعمت ديدن محروم است. «مَنْ أَعْرَضَ- مَعِيشَةً ضَنْکاً- يَوْمَ الْقِيامَةِ أَعْمى»
«1». منلايحضرهالفقيه، ج 2، ص 447.
«2». بحار، ج 7، ص 104.
«3». «ذکر» يادآورى چيزى است که انسان فراموش کرده است.
تفسير نور(10جلدى)، ج5، ص: 406