اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
قال‌َ کَذلِک‌َ أَتَتک‌َ آياتُنا فَنَسِيتَها وَ کَذلِک‌َ اليَوم‌َ تُنسي (126)
جلد 13 - صفحه 121
فرمود: همين نحوي که آمد ترا آيات ما پس خود را بنسيان انداختي و همين نحو امروز بنسيان انداخته شدي (بيان) نسيان در اينکه آيه بمعني فراموشي نيست که رافع تکليف باشد، چنانچه در حديث شريف رفع از پيغمبر اکرم صلّي اللّه عليه و سلّم است که فرمود:
(رفع عن امّتي تسعة اشياء الخطاء و النسيان و ما استکرهوا عليه و ما لا يعلمون و ما لا يطيقون و ما اضطرّوا اليه الحديث)
مروي از خصال صدوق بسند صحيح، بلکه رفع مؤاخذه از اکثر اينکه امور از مستقلّات عقليّه است، بلکه مراد از نسيان ترک است بزبان مانديده ميگيرد خود را بگوش کري مياندازد، چنانچه حضرت نوح در پيشگاه احديّت عرض کرد (وَ إِنِّي کُلَّما دَعَوتُهُم لِتَغفِرَ لَهُم جَعَلُوا أَصابِعَهُم فِي آذانِهِم وَ استَغشَوا ثِيابَهُم الآية) نوح آيه 6 و بعبارت ديگر نفهميده ميگيرد، و بالجمله مراد تعمّد از اعراض است و امروز هم ميان بعض عوام معروفست که عذر تراشي ميکنند که در خدمت علماء نميروند و پاي بيان مسائل ديني نمي‌نشينند و گوش بفرمايشات آنها نميدهند ميگويند: تکليف ما زياد ميشود.
(قال‌َ کَذلِک‌َ أَتَتک‌َ آياتُنا) که انبياء و رسل فرستاديم و کتب نازل کرديم و جعل احکام نموديم و بتو ابلاغ کرديم که (ما عَلَي الرَّسُول‌ِ إِلَّا البَلاغ‌ُ).
(فَنَسِيتَها) تو اعراض کردي با اينکه واجب بود بروي فحص کني حق را دست آوري بي‌اعتنايي کردي گوش بفرمايشات آنها ندادي از آنها دوري کردي.
(وَ کَذلِک‌َ اليَوم‌َ تُنسي) جزاي آن بي‌اعتنائيها اينکه بي‌اعتنائيست که بواطن ترا ظاهر کرديم و کوري باطني تو ظاهر شد و اما چشم ظاهري او باز است عذاب را مشاهده ميکند.