اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
فَاصبِر عَلي ما يَقُولُون‌َ وَ سَبِّح بِحَمدِ رَبِّک‌َ قَبل‌َ طُلُوع‌ِ الشَّمس‌ِ وَ قَبل‌َ غُرُوبِها وَ مِن آناءِ اللَّيل‌ِ فَسَبِّح وَ أَطراف‌َ النَّهارِ لَعَلَّک‌َ تَرضي (130)
پس صبر کن بر آنچه ميگويند و مشغول بوظايف شخصيّه خود باش و تسبيح و تحميد پروردگار خود کن پيش از طلوع شمس بين الطلوعين و پيش از غروب شمس وقت عصر و از ساعات شب مغرب و عشاء و بعد از نصف شب تا طلوع صبح و اطراف روز پس تسبيح کن باشد که خشنود شوي.
(فَاصبِر عَلي ما يَقُولُون‌َ) از اينکه ترا تکذيب ميکنند و نسبت جنون و کذب و افتراء ميدهند و اذيّت و آزار بتو ميرسانند پس بايد صبر کني صبر از صفات بارزه است و در هر مقامي اسمي دارد صبر بر طاعت صبر بر ترک معصيت صبر بر بلاء صبر در ميدان جنگ صبر بر ترک زخارف دنيوي و در اينجا صبر بر اذيّت قوم لسانا.
(وَ سَبِّح بِحَمدِ رَبِّک‌َ) بعضي گفتند: مراد صلوات يوميّه است بر طبقش اخبار هم رسيده که فرائض و نوافل شبانه‌روز باشد پنجاه و يک رکعت که از علائم مؤمن شمرده شده بنا بر اينکه تفسير.
(قَبل‌َ طُلُوع‌ِ الشَّمس‌ِ) فريضه صبح است.
(وَ قَبل‌َ غُرُوبِها) فريضه عصر.
(وَ مِن آناءِ اللَّيل‌ِ فَسَبِّح) فريضه مغرب و نوافل آن و فريضه عشاء و
جلد 13 - صفحه 126
و نافله آن و يازده رکعت نافله شب بعد از نصف شب تا قبل از طلوع و نافله صبح.
(وَ أَطراف‌َ النَّهارِ) نوافل ظهر و فريضه آن و نوافل عصر و نوافل جمعه قبل از ظهر.
(لَعَلَّک‌َ تَرضي) لعل‌ّ بمعني باشد که البتّه خداوند رضايت بنده را در اثر اينکه صلوات بدست ميآورد از نعم دنيويّه و رفع شرّ اعداء و فيوضات اخرويّه و اخبار و آيات در فضيلة اينکه صلوات بسيار داريم و نافله شب هم بر حضرت رسالت واجب و بر امّت مستحب‌ّ است و بعضي تفسير کرده‌اند باذکار وارده در اوقات شبانه روز و آنها هم بسيار است ولي آنچه بنظر ميرسد به اينکه اينکه صلوات و اذکار مصاديق آيه است و آيه شامل تمام اذکار ميشود بايد انسان غافل از خدا نباشد و فراموش نکند و دائما زبانش بذکر خدا مشغول باشد حتي موقع خواب که دارد تسبيح بگويد و زير سر بگذارد و ملائکه تا مادامي که در خوابست براي او ثواب تسبيح مينويسند مخصوصا ذکر شريف لا اله الا اللّه که کلمه توحيد و کلمه اخلاص و کلمه طيّبه نام نهاده‌اند و ذکر شريف صلوات و الحمد للّه و سبحان اللّه و اللّه اکبر که تهليل و تحميد و تسبيح و تکبير نام نهاده‌اند و ساير اذکار تمام مشغول اينکه آيه شريفه است.