اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
قال‌َ رَبِّي يَعلَم‌ُ القَول‌َ فِي السَّماءِ وَ الأَرض‌ِ وَ هُوَ السَّمِيع‌ُ العَلِيم‌ُ «4»
فرمود پيغمبر صلّي اللّه عليه و سلّم که: پروردگار من ميداند هر کلام و قولي در آسمان باشد يا در زمين، و او است شنوا و دانا.
(قال‌َ): فرمايش پيغمبر است که به مشرکين که نجوي مي‌کردند و سرّا با يک ديگر صحبت داشتند فرمود:
(رَبِّي يَعلَم‌ُ القَول‌َ): امري بر او مخفي نيست:
«لا تَخفي مِنکُم خافِيَةٌ» الحاقة آيه 18. از سرّ و علن و ظهر و بطن تمام پيش از وقوع آن و بعد از فناء آن، قول باشد يا فعل تمام بر او معلوم است.
«وَ أَن‌َّ اللّه‌َ قَد أَحاطَ بِکُل‌ِّ شَي‌ءٍ عِلماً» طلاق، آيه 12.
(فِي السَّماءِ وَ الأَرض‌ِ): جميع عوالم از عالم لاهوت و جبروت، و عالم عقول و نفوس و ناسوت حتي علم ذات بذات احاطه علميه دارد.
(وَ هُوَ السَّمِيع‌ُ العَلِيم‌ُ): تعبير به اينکه دو وصف براي اينکه است که مخصوصا کساني که سرّا با يکديگر نجوي ميکنند دو مقصد دارند آهسته صحبت ميکنند که ديگري نشنود بگو: پروردگار من سميع است علم بجميع مسموعات دارد. ديگر مخفيانه صحبت ميکنند که ديگران نفهمند بگو: پروردگار من دانا است چيزي بر او مخفي نيست.