تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) ما آمَنَتْ قَبْلَهُمْ مِنْ قَرْيَةٍ أَهْلَکْناها أَ فَهُمْ يُؤْمِنُونَ «6» چون درخواست آيات مقترحه نمودند، حق تعالى در جواب آنها فرمود: ما آمَنَتْ قَبْلَهُمْ مِنْ قَرْيَةٍ: ايمان نياوردند پيش از ايشان از اهل شهرها که بيامد ايشان را آيات و معجزات. أَهْلَکْناها: پس هلاک فرموديم ايشان را به سبب شدت انکار و عناد و کفر آنان. حاصل آنکه پيشينيان از امم، آيات مقترحه طلبيدند، و عطا فرموديم، ايشان ايمان نياوردند، و به شآمت کفر خود هلاک گرديدند به عذاب. أَ فَهُمْ يُؤْمِنُونَ‌: آيا ايمان مى‌آورند. استفهام انکارى است، يعنى اين جماعت هم نزد ظهور آيات خاصه، ايمان نمى‌آورند. و اين اخبار است از حال منکرين زمان حضرت پيغمبر که حال اينها مانند گذشتگان امم است، طلبيدند آياتى را و ايمان نياوردند و هلاک شدند. اين جماعت هم مثل آنها خواهند بود که ايمان نياوردند و مستحق عذاب شوند، و حق تعالى به سبب شرافت حضرت پيغمبر، عذاب استيصال را از امت آن سرور برداشته و بدين جهت آيات مقترحه ايشان واقع نگردد.