تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ لَهُ مَنْ فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ مَنْ عِنْدَهُ لا يَسْتَکْبِرُونَ عَنْ عِبادَتِهِ وَ لا يَسْتَحْسِرُونَ «19»
چون حق سبحانه و تعالى نفى لعب فرمود از ساحت، و نفى لعب صحيح نيست مگر به نفى حاجت، و نفى حاجت صحيح نگردد مگر به قدرت تامه، لا جرم در بيان قدرت کامله مى‌فرمايد:
وَ لَهُ مَنْ فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ: و ملک ملک خدا است آنچه در آسمان و زمين است و در حيطه تصرف و اقتدار سبحانى است به هر قسم که خواهد، پس چگونه محتاج خواهد بود. وَ مَنْ عِنْدَهُ: و آنانکه رفعت و منزلت دارند در درگاه الهى از ملائکه. لا يَسْتَکْبِرُونَ عَنْ عِبادَتِهِ: استنکاف و بزرگى ننمايند از پرستش ذات سبحانى. وَ لا يَسْتَحْسِرُونَ: و خسته و ملول نشوند و منقطع نگردند بلکه دائما مشغول به ستايش و پرستش حضرت حق، و آنى غفلت و مستى نورزند.