تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) وَ جَعَلْنَا السَّماءَ سَقْفاً مَحْفُوظاً وَ هُمْ عَنْ آياتِها مُعْرِضُونَ (32) نوع پنجم از شواهد قدرت الهيه: وَ جَعَلْنَا السَّماءَ سَقْفاً مَحْفُوظاً: 1- و قرار داديم آسمان را سقفى نگاهداشته شده از آنکه بيفتد، چنانچه در کريمه ديگر فرموده: «إِنَّ اللَّهَ يُمْسِکُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ أَنْ تَزُولا». «1» 2- محفوظ از آنکه کسى متعرض هدم و «1» سوره فاطر، آيه 41. جلد 8 - صفحه 386 نقص آن گردد، يعنى از جهت احکام و اتقان و رفعت، به مرتبه‌اى آن را رسانيده که اين طمعها منقطع شده است. 3- محفوظ از صعود شياطين به رجوم، چنانچه فرموده: «وَ جَعَلْناها رُجُوماً لِلشَّياطِينِ». «1» وَ هُمْ عَنْ آياتِها مُعْرِضُونَ‌: و کافران و منکران از آيات آن، که دالند بر حدوث و حاجت به موجد، روى برمى‌گردانند از تفکر در آن. حاصل آنکه معاندين به سبب عناد و انکار، اعراض مى‌کنند از شواهد قدرت الهيه در آسمان، و تأمل و تدبر نمى‌کنند که اين آسمان برافراشته با کواکب مزينه، دالّند بر وجود صانع و مدبّرى که يکتا و بى‌همتا است.