تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) وَ هُوَ الَّذِي خَلَقَ اللَّيْلَ وَ النَّهارَ وَ الشَّمْسَ وَ الْقَمَرَ کُلٌّ فِي فَلَکٍ يَسْبَحُونَ (33) نوع ششم از آيات سبحانيه: وَ هُوَ الَّذِي خَلَقَ اللَّيْلَ وَ النَّهارَ: و ذات الهى آن ذاتى است که به قدرت کامله ايجاد فرمود شب و روز را. وَ الشَّمْسَ وَ الْقَمَرَ: و آفتاب و ماه را بيافريد و آيت شب و روز قرار داد، آفتاب را آيت روز و ماه را آيت شب. کُلٌّ فِي فَلَکٍ يَسْبَحُونَ‌: هر يک از آفتاب و ماه و ستارگان در فلک سير مى‌کنند و جريان دارند. نزد بعضى معنى آنکه: خداوند سبحان قرار داده براى هر يک از آفتاب و ماه و نجوم فلکى که دور مى‌زنند در آن به سرعت مانند شناور در آب، و به سبب حرکات مختلفه آنها آثار هر يک ظاهر شود از توليد شب و روز و سرما و گرما و فصول اربعه و غيره از مصالحى که جريان انتظامات عالم و تکميل سعادات بنى آدم است حاصل، و نعم سبحانى کامل گردد. «1» سوره ملک، آيه 5. جلد 8 - صفحه 387