اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
قُل إِنَّما أُنذِرُکُم بِالوَحي‌ِ وَ لا يَسمَع‌ُ الصُّم‌ُّ الدُّعاءَ إِذا ما يُنذَرُون‌َ (45)
بفرما به اينکه کفّار که: من شما را انذار مي‌کنم از عذاب الهي دنيوي و اخروي و از پيش خود نمي‌گويم بلکه به وحي الهي که به من مي‌رسد، ولي کسي که گوش قلبش کر است هر چه او را دعوت کنند نمي‌شنود و اجابت نمي‌کند زماني که انذار شوند و به آنچه انذار شوند.
(قُل إِنَّما أُنذِرُکُم): وظيفه أوليه انبياء و رسل انذار و تبشير است انذار از شرک و کفر و ضلالت که باعث خلود در عذاب مي‌شود و از معاصي الهيّه که مورث ده عقوبت مي‌شود، قلب را سياه ميکند، شيطان را مسلط ميکند، سلب توفيق ميکند بعد از حق دارد ايمان را ضعيف ميکند، سلب نعم الهيه مي‌شود، نزول بليّات دنيويّه ميکند، موجب سخط الهي مي‌شود، باعث رنجش انبياء و ائمّه عليهم السلام مي‌گردد، شقاوت مي‌آورد. بعلاوه عذابهاي عالم برزخ و قيامت. و بشارت به ايمان و تقوي و اعمال صالحه که باعث سعادت دنيا و آخرت و نجات از مهالک نشأتين مي‌شود.
(بِالوَحي‌ِ): آنچه بفرمايد از جانب خدا است و وحي پروردگار.
(وَ لا يَسمَع‌ُ الصُّم‌ُّ الدُّعاءَ)
بر سيه دل چه سود خواندن وعظ || نرود ميخ آهنين بر سنگ
بلکه باعث مزيد کفر و عناد مي‌شود.
(إِذا ما يُنذَرُون‌َ): هر چه انذار شوند. (لا يزيدهم الا بغيا و کفرا و عنادا).
185