تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ لَقَدْ آتَيْنا مُوسى وَ هارُونَ الْفُرْقانَ وَ ضِياءً وَ ذِکْراً لِلْمُتَّقِينَ (48)
وَ لَقَدْ آتَيْنا مُوسى وَ هارُونَ: و هر آينه بتحقيق عطا فرموديم موسى و برادرش هارون را. الْفُرْقانَ: تورات که فارق ميان حق و باطل. يا برهانى که جدا مى‌ساخت به آن حق را از باطل. نزد جمعى مراد شکافتن دريا است. وَ ضِياءً:
و داديم نورى که از غايت وضوحش مى‌رسيدند به توسط آن به طريق هدايت و راه نجات در معرفت خدا و شرايع. يا نورى که استضائه کند به آن در تاريکى‌هاى حيرت و جهالت. وَ ذِکْراً لِلْمُتَّقِينَ: و يادآورى براى پرهيزکاران که پند يابند به مواعظ آن و عمل نمايند به آنچه در آن است. تخصيص پرهيزکاران به جهت آن است که ديگران به سوء اختيار، تصديق ننمودند آن را، لذا از اين فيض محروم ماندند.
«1» بحار الانوار، ج 7، ص 253- 252، باب 10 (باب الميزان)
جلد 8 - صفحه 401