حضرت ابراهيم عليه السلام روزى که همهى مردم از شهر بيرون مىرفتند، با آنها نيز همراه شد، امّا در ميانه راه با عنوان کردن عذرى به شهر بازگشت و با فرصت مناسب بدست آمده، هدف خويش را عملى ساخت.
کلمه «جذاذ» بمعناى قطعه قطعه شدن است.
اگر چه پيامبر گرامى اسلام صلى الله عليه و آله نيز در روز فتح مکّه حدود 360 بت را شکست، امّا اين کار به اتّفاق همراهان و لشکريان ايشان بود، ولى حضرت ابراهيم عليه السلام به تنهايى و يک تنه آن همه بت را خرد کرد.
شايد اگر حضرت ابراهيم بت بزرگ را هم مىشکست، با جريحهدار کردن کامل احساسات آنان، نه تنها به مقصود خود دست نمىيافت، بلکه نتيجه معکوس مىگرفت و زمينه تفکّر
جلد 5 - صفحه 466
بکلّى از ميان مىرفت. «إِلَّا کَبِيراً لَهُمْ»