تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
فَرَجَعُوا إِلى أَنْفُسِهِمْ فَقالُوا إِنَّکُمْ أَنْتُمُ الظَّالِمُونَ (64)
چون ابراهيم عليه السلام اين سخن را فرمود:
فَرَجَعُوا إِلى أَنْفُسِهِمْ: پس رجوع کردند به سوى خودشان، يعنى بعضى به بعضى برگشته. فَقالُوا إِنَّکُمْ أَنْتُمُ الظَّالِمُونَ: پس گفتند بدرستى که شما ستمکارانيد بر خود به بت‌پرستى. حاصل آنکه چون حضرت ابراهيم عليه السلام آگاه فرمود آنها را به آنچه وارد شده ايشان را بر قبح طريقه آنان، و دانستند که پرستش بتان باطل و آنها به غرور و نادانى هستند، تفکر نمودند به قلوب خود و رجوع کردند به عقول خود، ملامت کردند يکديگر را به آن که شما ستمکاريد به عبادت بتان، يا ستمکاريد به ابراهيم که نسبت شکستن را به او داديد با اينکه تيشه نزد بت بزرگ است.