تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
قالَ أَ فَتَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ ما لا يَنْفَعُکُمْ شَيْئاً وَ لا يَضُرُّکُمْ (66)
قالَ أَ فَتَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ: گفت آيا پس مىپرستيد غير از ذات خداى تعالى. ما لا يَنْفَعُکُمْ شَيْئاً: چيزى را که فايده ندهد شما را هر چه ستايش و پرستش کنيد آنها را. وَ لا يَضُرُّکُمْ: و ضرر و زيان نرسانند شما را هر چند اعراض کنيد و رو برگردانيد از آنان، زيرا اگر قادر بر نفع و ضرر شما بودند، هر آينه از خود دفع ضرر مىکردند غير از خداوند که قادر است بر نفع و ضرر.
گذشته از اين هر قادر بر نفع و ضرر، سزاوار و شايسته پرستش نيست، بلکه آن ذاتى مستحق ستايش و پرستش باشد که قدرت تامه دارد بر اصول نعم که حيات و قدرت و کمال عقل است و قادر است بر رساندن ثواب و عقاب به بندگان.