نکته‌های تفسیر نور

شايد مراد از دعا و ناله‌ى حضرت نوح «ندا»، همان نفرينى باشد که در آيه 27 از سوره‌ى نوح بدان اشاره شده است که: «رَبِّ لا تَذَرْ عَلَى الْأَرْضِ مِنَ الْکافِرِينَ دَيَّاراً»، پروردگارا! هيچ کافرى را بر روى زمين باقى مگذار. و شايد اين نفرين، بعد از يأس از ايمان مردم بوده است که: «لَنْ يُؤْمِنَ مِنْ قَوْمِکَ إِلَّا مَنْ قَدْ آمَنَ» «1» اى نوح! جز آن کسانى که به تو ايمان آورده‌اند، هرگز، کس ديگرى ايمان نخواهد آورد. از اين روى پس از 950 سال تبليغ و آن همه صبر و تحمل، سرانجام دست به دعا برداشت: فَدَعا رَبَّهُ أَنِّي مَغْلُوبٌ فَانْتَصِرْ «2» خداوندا! من مغلوب هستم، پس مرا يارى فرما.